Ratiomotie*

by bobsbrains

Kon mijn hoofd mijn hart bewegen samen op te gaan,
Overreden uit te staan,
Wanneer het brein bewerkt moet worden.

Hoofd functioneert niet met kloppende kamers
Heeft rust nodig in de kop.

Maar hart doet nooit wat haar wordt gevraagd.
Hardvochtig, tegendraads,
Gecompliceerd en ondermaats.

Gaat altijd door, op volle toeren.
Zonder ooit verantwoording af te leggen.
Vertikt het hoofd simpelweg te zeggen,
Dat dit het leven is.

* Beste mevrouw Davis,

Voordat ik uw fantastische verhalen recentelijk -pas!- ontdekte en op slag verliefd werd, had ik het bovenstaande al in concept in een schriftje staan. Wat te doen? Nu ik uw -verhalen- kende**, voelde deze tekst, en elke wijziging eraan, ineens als goedkope na-aperij. Bovendien een uiterst onhandige zet om alsnog op een blog te plaatsen. De mooiste hoofd-hart beschrijving is immers al. Waarom dan toch? Een teken van zwakte?? Ongetwijfeld (zowel mijn hart als mijn hoofd het zwijgen opleggen kon ik simpelweg niet). Een poging u te evenaren? Verre van. Een ode?? Hiermee?? Zo roekeloos ben ik niet. Eerder een nederig bedankje voor een ontroerende kennismaking. Een eigenhandig geknutselde eierdop voor moederdag.

PS Ik schrijf u bewust aan in het Nederlands: ik begrijp dat u A.L. Snijders vertaalt, genoeg gezegd.

**PS2 http://www.bol.com/nl/p/the-collected-stories-of-lydia-davis/1001004011177203/ (pagina 705)