Dat wil je niet

by bobsbrains

Met drie vingers doe ik een vergeefse poging om mijn fiets vast te maken en de ‘Vogeltjesdans’ te negeren die hardnekkig mijn rechteroorschelp aanvalt. Ondertussen probeert mijn linkeroor zich te concentreren op de met verdriet doordrenkte stem van mijn lieve vriendin die aan de andere kant van de lijn vertelt dat ze een miskraam heeft gehad.
“Nee natuurlijk bel je niet ongelegen, nooit!”

Vrienden bellen ons terwijl we net het de-wereld-mag-vergaan-maar-wij-hebben-ons-zondags-ontbijt-brood halen. Terwijl wij afrekenen –“en ja, gesneden graag”- vertellen zij dat hun pasgeboren baby’tje volstrekt niet zo gezond blijkt te zijn als men aanvankelijk dacht. En de roze wolk pikzwart. De wereld vergaat dus toch, tijdens het rinkelen van de kassa.

“Met je vader, stoor ik?” Wrevelig beantwoord ik de vraag bevestigend, want “immers onder werktijd”. Waarop zijn ineens zo breekbare stem pas tot mij doordringt, die mij zegt het kort te zullen houden. Dat hij mij enkel wilde laten weten dat de buurman hem zal wegbrengen naar het ziekenhuis vanwege een longontsteking. Maar dat ik mij verder geen zorgen hoef te maken. Waarop mijn vingers het toetsenbord eindelijk laten gaan. Een goede buur woont dus nog in Friesland.

Geen infuus verdient het te moeten wedijveren met rinkelende fietsbellen. Geen begrafenisverslag wil verloren gaan in loeiende windvlagen. En liefdesverdriet zit er echt niet op te wachten om te worden onderbroken voor een “oeps, werd ik daar toch bijna aangereden”. Alsof de Teletubbies gierend van de lach een doorkliefd hoofd uit A nightmare on Elm Street overgooien in hun kunstmatig groene heuvels, alsof er niks aan de hand is.
Ik ben toch niet de enige ouderwetse ziel die dat geen ideale situatie vindt, deze empathie met chronische ruis?! Of moet ik simpelweg concluderen dat het de gedoodverfde tegenhanger is van de doorgaans omgekeerde situatie, waarin de moderne techniek juist de gewelddadige indringer van ons gewone leven vormt? Waarin respectloze bellers de kassajuffrouw geen goedendag meer gunnen en conducteurs hun zo gewaardeerde praatjes ontnemen? Wie het weet mag me bellen.