Bob zoekt: FFAD!

by bobsbrains

U kent mij niet. Althans, dat maak ik mijzelf graag wijs. Het vergemakkelijkt het lanceren van de meer en minder geslaagde creatieve projectielen. Zou ik het besef toelaten dat mijn stukken daarmee direct toegankelijk zijn voor Vriendin A of Echtgenoot X, dan regeerde de angst. Dan zouden mijn gedachten altijd een concept blijven, eenzaam onderworpen aan eeuwige herformulering. Dat was aanvankelijk, de eerste decennia van mijn leven, ook de idee, maar de drang overwon. En eenmaal losgelaten was er geen houden meer aan.

De sensatie na publicatie is altijd opnieuw even gruwelijk als heerlijk. Keer op keer onderga ik de welbekende nachtmerrie uit kinderjaren: je bibberende lichaam in een grote holle gymzaal. Poedeltje naakt. Nergens een hoekje te bekennen om diep in weg te kruipen, wakker worden lukt onmogelijk. In plaats daarvan ontelbaar veel omstanders, gierend van de lach, wijzend. Radeloos vraag je je af hoe je daar gekomen bent. Een volstrekt raadsel. De enkele herinnering die je hebt is hoe goed het voelde toen je daar naar binnen rende.
Het sidderend gemoed snakt met ingehouden adem naar een reactie, welke dan ook, om het lijden te verduidelijken. Alleen de gedachte aan tegenvallende geluiden doet mijn ego al krimpen als een verschrompeld kropje sla. Maar tegelijkertijd, de tegenstrijdigheid. Die enorme behoefte aan commentaar om de wil te sterken. Om het stampend kind te wekken dat het zware gemoed overwoekert als een uienplant de moestuin. Zij wil verder, schreeuwt om verbetering, hunkert naar meer zonder angst te kennen. Eist oefening, variatie en meer aanhangers, grotere uitdaging, strengere kritiek. En weer bezwijk ik. Voordat ik er verder over na kan denken trek ik mijn kleding uit en bestijg de trap. Om meters later, naakter dan ooit vanaf de hoogste duikplank het woord rechtstreeks tot u te richten, mijn handjevol loyale volgers:

OPROEP:
Ik wil het experiment aangaan, nieuwe ervaring opdoen. Ik zoek Friends For A Day. Die mij een dag (of een deel ervan) op sleeptouw wil nemen om samen tot iets te komen. Voor hier, op deze blog. Hoe het er precies uit gaat zien kan ik u niet zeggen, simpelweg omdat ik het ook niet weet. Maar bent* of kent u iemand die graag gehoord wordt, een verzamelaar, een excentriekeling (volgens sommigen), avonturier, of iemand die wel iets aardigs te melden heeft? Laat het mij dan weten en ik kom langs, als een goede vriend. Hopelijk levert het veel mooie teksten en een beetje beeld. In het beste geval groeit het gaandeweg, in het ergste strandt het onmiddellijk. Maar dan heb ik het gedaan, klappertandend het helblauwe water ingetuurd en met ogen op een kiertje de diepte in gesprongen.

* Bij voorkeur ken ik mijn Friends For A Day nog niet. Uiteraard niet omdat ik u, bekenden, niet interessant genoeg vind, maar omdat het nou eenmaal de hoogste springplank is.

(Suggesties voor) FFADs zijn welkom op: bobsbrains @ live . nl o.v.v. “FFAD” of via: