Onbegonnen werk. Enig concept

by bobsbrains

Jij was er maar ik had je nooit.

Al bijna drie hele weken nu probeer ik het onbeschrijflijke onder woorden te brengen. Omdat jij hier bent. Jij. Hier. Bent. Drie parels. De onbewuste wetenschap dat dit gevoel er nooit eerder kon zijn vormde jarenlang de voedingsbodem voor evenveel pijn als strijdlust.

Tastbaarder word je niet maar nog steeds ben je niet doorgedrongen. Ondanks dat, in al mijn poriën, in iedere zenuw, elke hartklopping. Vergankelijk is ieder moment met jou, continu plaatsmakend voor een ander. Jij blijft. Geen herhaling volstaat voor het gevoel dat dat oplevert. Ik loop met je over straat als een gestolen object, maar kus je als mijn dochter. Ontelbaar veel malen beter nog: ik kus je, mijn dochter. Ultiem tegenstrijdige vanzelfsprekendheid. Wie zijn wij, dat we jouw alles mogen zijn?

Als dit je al iets zegt, trek je er niets van aan. Leef zo puur als je begonnen bent.