Begint eer ge bezint

I was young

Vaak heb ik mij afgevraagd hoe kunstenaars, creatieve mensen die ik bewonder om wat zij doen, doen. Hoe zij gaan, zonder omver te worden geblazen door zelfopgelegd cynisme, allesverlammende angst of infectieuze adviezen. Door de emotie die zich al wachtend in de vertrekhal reeds voor de trein laat smijten. Die tussen al haar raadgevers altijd de meest negatieve verkiest tot haar muze. Die nooit haar kont tegen de krib zal gooien en zich daarbij ontpopt tot lef. Dat zou immers haar zelfmoord betekenen. Lef vereist oplossingen, plannen, optimisme. Daar baad je je niet in, die draag je, als een rugtas vol nuttig gereedschap. Zwaar, maar licht door het vooruitzicht.

Lees meer