De gulle geest, #6: Dé Studeerkamer

by bobsbrains

remi_de_ligny-de_studeerkamer

De ruimte toont veel kleiner dan ooit in mijn gedachten, als die er al waren. Goed gevulde isoleercel komt in mij op, al zijn de afmetingen mij niet geheel duidelijk. Perzisch tapijtje op de grond, ouderwets eikenhouten bureautje, ietwat oubollige stoel (dus toch, menselijke proporties?!): donker hout, bruin leer, koperen siernagels. Op het bureaublad de schedel van Lucy, steen van Rosetta ernaast op de grond. Originelen? Tekening van de Nazcalijnen achteloos op de kale bakstenen muur geprikt. Dé Studeerkamer, een werk van kunstenaar Rémi de Ligny dat in onze woonkamer hangt en nog altijd mijn favoriet is. De Schepper geschept.

Er gaat geen dag voorbij waarop ik niet even afdwaal, mijn blik blijft hangen. Hoe de buitenkant? Altijd nacht, inrichting altijd identiek geweest? Dubbele beglazing? Inwonende familie? Maar ook, wat zou Hij van Ons vinden? Balen van onze eigengereidheid? Genieten dat we onbewust gedwee naar Zijn pijpen blijven dansen? Zou Hij werkelijk enkel op Ons hebben ingezet? Wie een wereld kan scheppen in zes dagen zal de smaak toch te pakken krijgen, het in al die jaren niet bij één hebben gelaten. Een beetje entrepreneur had Ons inmiddels allang verkocht, de duivel en Allah aangeboden Ons te “timesharen”.

Vragen die godzijdank altijd onbeantwoord zullen blijven. Louter de illusie dat als ik maar genoeg blijf kijken, het Opperwezentje (liefkozing van Dé Kunstenaar) vanzelf eens door het beeld zal schuifelen.