En we zoeken naar de waarheid

by bobsbrains

Hungarian-uprising-7

Familie heb je niet voor het uitzoeken, net zo min als het land en de tijd waarin je geboren wordt. Dit besef trof mij gisteravond wellicht meer dan ooit tevoren.

De muziek in de kerk riep herinneringen op aan een verleden dat enkel door overlevering het mijne is. Loepzuiver zag ik bekenden euforisch door straten rennen die ik nooit heb bewandeld, ik hoorde ze schreeuwen in een taal die ik nooit heb geleerd maar evengoed versta. Ze zwaaiden met wapens, met een vlag zo krachtig dat zij vleugels vormde voor haar dragers. Een vlag die smeekte “red mij, strijd voor mij”. Ik zag vrienden met idealen zo groot dat de angst voor de dood in hun schaduw verdronk. Ik zag verraders, barsten en scheuren in een firmament dat amper de kans had gekregen zich te tonen. Ik voelde hoe machteloosheid en strijdvaardigheid vochten om de overwinning. Ik zag spaanders, veel spaanders en keek toe. Net als de rest van de wereld. Ik zag tanks, lijken en een vader die een keuze maakt. Die zijn familie het grootste goed wil bieden en dus vertrekt. Een vader met een sprankje hoop. Op weg naar de vrijheid.

Ik aanschouwde mijn neef terwijl hij zijn eigen compositie ten gehore bracht op het Grachtenfestival en de sterren van de hemel speelde en barstte uit mijn voegen van trots en emoties. Zijn wereldpremière, zijn interpretatie van de Hongaarse opstand, zestig jaar geleden. Zijn grootvader, mijn grootvader, één van de vele vaders, broers, zonen die een keuze maakte. Die in korte tijd afwegingen maakte waar geen enkele vader voor wil komen te staan. Die moest kiezen tussen kwaden. Die wist dat hij zijn familie hoe dan ook zou blootstellen aan extreme risico’s. Wist te bewerkstelligen dat het nageslacht onbezorgd een mening zou kunnen uiten. Onbewust wellicht teweegbracht dat zijn kleinkinderen zich in het dagelijks leven meer zouden vereenzelvigen met het land dat voor hem minstens zo vreemd als gastvrij was. Maar wiens kleinkinderen nooit zullen vergeten waar hun wortels liggen. Zeker niet als sommigen onder hen dat zo verbluffend met muziek weten te verwoorden.

‘En we zoeken naar de waarheid’ / ‘És keressük az ígazságot’, Peter Vigh (www.petervigh.com)